Palabas na Nagpapakita ng Kalakasan ng mga Kababaihan

(Charlies Angels)


Para sa akin ang palabas na ito ay nagpapakita ng kalakasan ng kababaihan o pagiging angat nila. Ang palabas na ito ay tumatalakay tungkol sa tatlong babae na magagaling lumutas ng mga mabibigat na problema sa magulong mundo na mayroon tayo. Pinapakita dito kung gaano sila kagaling sa pakikipaglaban, talas ng isip at kung paano nila higitan ang kayang gawin ng kalalakihan sa delikadong bagay tulad nito.

  Ang palabas na ito ay nagpakita ng pagkakapantay-pantay ng kababaihan sa kalalakihan dahil ang trabahong pinaggagawa sa kanila ay kadalasang gawain ng kalalakihan. Nagpapatunay lamang ito na may malaking papel ang kababaihan sa lipunan.

Sabado at Linggo

Sabado:

Araw ng Sabado na naman. Ano nga bang bago sa araw na ito? Tulad ng mga nagdaang Sanado ay ganun parin naman ang naging takbo ng araw na ito.

Tanghali na ako nagising, naglinis ng bahay, naglaba ng uniporme at nagbasa ng ebook maghapon. Siguro sawang-sawa na kayo dahil paulit-ulit nalang lagi ang mga post  dito linggo-linggo. Sabihin na nating nakakabagot ang buhay ko pero taong bahay lang kasi ako kaya di niyo ako masisisi. Kinagabihan naman ay nanuod ako ng telebisyon upang malaman ang balita. Nang dinalaw ako ng antok ay natulog na lamang ako upang mabawasan naman ang eyebags  ko at hindi na maging maleta. =)

Linggo:

Madaling araw palang ay mulat na ang aking mga mata. Naalimpungatan ako dahil sumakit ang aking tiyan. Ilang sandali pa'y nakatulog na akong muli. Mahimbing ang aking tulog ng gisingin ako ng aking ama upang maghanda ng agahan kung kaya't napaaga ang aming tanghalian. Nang sumapit ang hapon ay ginawa ko na lahat ng aking takdang aralin. Natulog ako matapos nito upang makapagpahinga.

Gabi na. Kakagising ko palang kaya kumain na ako ng hapunan at nag-plantsa ng uniporme. Nanuod ng telebisyon at nagpasya ng mag-update ng blog. Sa aking pag-uwi ay ihahanda ko na ang lahat ng aking kakailanganin bukas at matutulog ng maaga.

Sapat ba ang Karapatan ng mga Kababaihan

    Sapat nga ba ang karapatan ng kababaihan? Kung ako ang tatanungin, hindi. Bilang babae nais ko rin ng pantay na karapatan upang maging ligtas at masabing ganap akong tao.

Sa panahon ngayon sobrang dami ng karapatan ang mayroon kami. Ang mga karapatang ito ay nadadagdagan ng nadadagdagan dahil sa mga krimen at di wastong pagtrato sa amin. Kung ang ibang Batas Pantao ang ating titingnan at susundin ay hindi na ito dadami pa. Sa mga batas palang na "Pantay na Pagtingin sa Bawat Isa" ay masasabi kong sapat na ito. Ngunit dahil nadin sa ibang klaseng pag-iisip ng mga taong ngayon ay patuloy itong nadadagdagan upang maprotektahan kaming mga kababaihan.Masasabi kong masaya o nakakagaan ng loob ang malaman na kaming mga babae ay madaming karapatan ngunit, masakit isipin na ang iba rito ay naipasa lamang dahil sa mga karahasan na pinagdaanan ng ilan sa ating kababaihan.

Para sa akin ang mga karapatang ito ay sobra-sobra. Kung nasusunod lang sana ang mga batas at ang pagkakaroon ng "Pantay na Pagtingin" ay wala ng kababaihang aapela para sa karagdagan pang karapatan upang sila ay maprotektahan. Alam kong madaming tututol sa opinyon kong ito ngunit, kung susuriin nating mabuti ay may punto din ito. Hindi ito dadami ng dadami kung hindi kinakailangan. At dahil may kinakailangan, may nagkulang. Maaring ang batas ang may pagkukulang o maaring tayo mismo. Ang sarili natin.

Opinyon sa Pananakit sa mga Hayop

Ang pananakit ay pagpapakita ng karahasan. Manakit ka ng tao o maging hayop ay labas sa batas at may karampatang kaparusahan.

Sa panahon ngayon, naku! Ang mga tao ay walang awa sa pananakit ng mga hayop. Kung itrato nila ito ay parang wala itong pakinabang at walang karapatang mabuhay. Hindi man natin alam ang kanilang nararamdaman, ay dapat di natin sila sinasaktan. Dahil maging tayong mga tao ay nakararamdam ng sakit. Hindi man pisikal, maari namang emosyonal. Ang mga hayop ay may pakiramdam din kung kaya't dapat padin natin silang alagaan. Marami ng hayop ang sumakabilang buhay dahil sa mga kasong tulad nito. Maaari naman nating pabayaan na lamang sila kung di naman natin kayang alagaan at huwag ng saktan. Hayaan na lamang natin silang maging malaya. Tulad natin.

Kahit saang banda ay hindi ito tama. Dahil ang pananakit, saang anggulo mo man tingnan ay walang maidudulot na maganda. Sa wakas! May ilang kaso ukol dito ang inaksyunan ng pamahalaan at pinagtuunan ng pansin. 

Sabado at Linggo

Sabado:

Ako ay gumising ng maaga upang maghanda ng aming agahan at upang maglinis ng aming bahay. Matapos nito ay naglaba ako ng aking mga uniporme na lagi ko namang ginagawa tuwing sasapit ang araw ng Sabado. Ako ay kumain ng pananghalian at natulog pagkatapos upang makapagpahinga. Ako ay naalimpungatan kung kaya't nagbasa na lamang ako ng Ebook. Hindi ko namalayan ang oras,gabi na pala. Ako ay kumain ng hapunan at natulog na lamang ng maaga.

Linggo:

Tanghali na ako nagising ngayong araw. Nang magising ako ay tumulong agad ako sa paghahanda at kakailanganin sa pagluluto. Matapos nito ay kumain kami ng sabay-sabay.

Mabilis lumipas ang oras. Hapon na at nag-videoke na naman sila. Ako ay nanatili na lamang sa isang tabi at nagbabasa. Nang umalis sila ay napagpasyahan kong maglinis muli at maglinis na. Nagluto na ulit kami ng aming hapunan at kumain. Nanuod ako ng ilang programa at napagpasyahan ng mag-update sa akin blog. Sa aking pag-uwi ay magp-plantsa ako ng aking uniporme at maagang matutulog para sa pasok kinabukasan.

Tanka at Haiku

"Paalam"

Mundo'y gumuho

Sa iyong pagkawala

Ako'y papanaw.

"Sakali"

Puso mo'y manhid

Nais kong ika'y akin

Siya'y tiningnan

Kaluluwa'y nagluksa

Pag-asa ay naglaho.

Sabado at Linggo

Sabado:

Tanghali na ako bumangon dahil nadin sa pagod sa limang araw na walang pahinga sa eskwela. Ako ay naglinis ng bahay,nagluto at naghugas. Maya-maya ay nagpahinga ako dahil magkikita ang aming pangkat para sa pagbili ng aming proyekto sa isang asignatura. Dumating ang hapon, kami nga'y nagkita-kita na. Sa matagal naming pag-uusap ay napag-pasyahan naming bumili na ng gamit sa isang Mall . Kami ay tumagal ng mahigit dalawang oras sa pamimili at pagtambay narin. Nang medyo pagabi na ay umuwi narin kami. Dahil sa pagyayaya ng isa naming kaibigan, kami ay naglakad pauwi na naging masaya naman ang kinalabasan.

Kinagabihan, ako ay tumulong sa paghahanda ng aming hapunan at kumain na. Dala narin ng pagod, ako ay nakatulog ng maaga.

Linggo:

Nagising ako. Panibagong araw na naman. Wala namang bago sa araw na ito dahil naglinis lang muli ako ng aming bahay at naghanda ng aming pagkain. Habang ako ay abala sa pagliligpit, ako ay nakaramdam ng hilo. Para akong lalagnatin.

Kinahapunan, napag-pasyahan kong matulog upang mabawasan ang sakit ng aking ulo. Nang magising ako ay nagkakantahan na sila papa. Nanatili lamang akong nakahiga at saka na lamang tumayo ng maghahanda na ng hapunan. Kumain kami ng sama-sama at nanuod ng telebisyon. Sa gabing ito ay hindi ako agad nakatulog kung kaya't ako'y nagbasa muna ng ebook. Noong sumapit ang hatinggabi ay natulog narin ako sa kadahilanang may pasok na kinabukasan.

Ang dalawang araw ng pahinga ko ay malaking tulong sa pagbabawas ng mga stress na aking nararamdaman.

10 Bagay na Gagawin pag pumunta sa Korea

    

     Ang sampung bagay na gagawin ko pag pumunta ako ng Korea ay:

1. Pupunta ako sa SM Entertainment
2.  Kakain ng Bibimbap
3.  Ii-stalk ang EXO at GG
4. Pupunta sa Jeju Island at Namsan Tower
5. Sumakay sa Cable Car
6. Mag-aral ng Hangul
7. Maranasan ang pamumuhay ng mga Korean
8.       Makapunta sa isang Kpop Concert
9. Maglaro sa nyebe
10.       Mamasyal sa mga Makasaysayang pook dito

              

                

            

5     

7           

8           

9         

       

Sabado at Linggo

Sabado:

   Isa sa mga araw na paborito ko linggo-linggo. Hindi lang dahil walang pasok. Kundi dahil narin sa nakababawi ako ng tulog sa limang araw na pagkapuyat. Tulad ng mga nakaraang Sabado ay maaga parin akong gumigising upang magluto ng almusal at maglinis ng aming bahay na nakagawian ko na. Nang matapos ang ilang gawain at nakapagpahinga na ay naglaba naman ako.

   Kinahapunan,ako ay natulog sandali—na inabot ng gabi. Marahil ay sobra akong napagod sa aking mga nagawa. Ako ay kumain na lamang ng hapunan at nagpahinga na muli. Hindi na ako nanuod pa dahil wala naman akong gustong palabas. Ako ay nahiga na naglaro muna sa aking cellphone at nang ako'y dinalaw na ng antok ay natulog na.

Linggo:

    Ako'y nagising ng mas maaga sa inaasahan kong oras. Ginising ako ng nakababata kong kapatid upang kumain na ng almusal na hinanda ng aming ama kung kaya't napabangon ako ng wala sa oras. Matapos nito ay di nako nakatulog kaya nag-cellphone nalang ako. Nang umuwi si papa ay may dala na siyang ulam kaya kami ay kumain na ng pananghalian. Pagkatapos ay nagkantahan na naman sila na madalas nga naming gawin.

   Hapon na. Hindi ko namalayan na ako'y nakatulog. Siguro'y dahil narin sa paggising ko ng maaga. Ika-apat na ng hapon nang ako'y magising. Kumain na lamang ako ng meryenda at nanuod. Nang dumilim na ay pumunta na ako dito sa Computer Shop upang gumawa ng mga proyekto at upang i-update ang aking blog. Sa aking pag-uwi ay balak kong manuod ng GGV at mag-plantsa ng mga uniporme. Pagkatapos nito ay matutulog na ako upang maging maaga sa pagpasok bukas.

Pagsisimula ng Ber-months

    Taon-taon tuwing dumarating ang ber-months ay mapapansin nating napakabilis na ng panahon. Nalalapit na naman ang kapaskuhan at ang panibago na namang taon.

    Ako ay masaya sa pagsisimula ng ber-months dahil ang ibig sabihin nito'y nalalapit na ang aking kaarawan. Marami ding okasyon sa mga buwang ito sa paaralan man o sa bahay lang. Sinisimbolo din nito na kailangan na nating maging handa sa pagtatapos ng taon at maging matapang sa pagharap sa bagong taon at bagong mga pagsubok na darating. 

    Ang ber-months ay nakatatak na sa isipan nating lahat,medyo may kalamigan nadin sa mga panahong ito. At ang inaabangan ng lahat ay ang Simbang Gabi at ang Araw ng Pasko.